سلام دوباره ....

بعد از حدود ۱۳ ماه

دو تا سوال اينجا مطرح ميشه:

۱-چرا ديگه ننوشتيم

۲ـچرا حالا دوباره آمديم بنويسيم

در پاسخ به سوال اول بايد گفت که اولا چيزی نبود که بنويسيم.دوم اينکه بچه هم سرشون به بيمارستان و امور مربوط به اينترنی (...) مشغول بود.

و اما جواب سوال دوم يا انگيزه موجود برای تجديد فعاليت وبلاگ اينه که اولا که کم کم ورودی ۷۸ با همه خوبی ها و بدی ها داره ريق رحمت رو سر ميکشه.

احتمالا خيلی ها اگه اينو بخونن ميگن «چه بهتر!!! راحت ميشيم.» اما به هر حال  ۷ سال زندگی در يک جمع يا يک جا بالاخره يه وابستگی هايی رو بوجود مياره. مخصوصا که قراره وارد جامعه ضعيف کش و پر از دوز و کلک بشين.هر چند که بچه های ۷۸ تو اين ۷ ساله ماشالله تا حدود زيادی تحملشون رفته بالا،مخصوصا در دوره اينترنی.

البته به قول معروف علاوه براين انگيزه يه عامل تريگر هم هست و اون اينه که من امروز به همراه يکی از دوستان بعد از حدود ۶ سال يه بازديدی از دانشکده قديم پزشکی (پيراپزشکی فعلی) کردم:

تالار شايان مهر قديم و آمفی تئاتر و گردنه پورفرهاد و اون راهروی طولانی که دفتر آموزش انتهای اون بود و جلوی اون هم بولتن ما....

وقتی كه نمره اول (که فکر کنم آناتومی بود) رو زدند همه ۷۸ های نمره نديده جمع شده بودن جلوی بولتن و عنقريب بود که يکی دو تا دست و پا شکسته بشه.

بالاخره با توجه به مسائل فوق و اين که تا چند ماه ديگه از دست هم راحت ميشيم و خاطره های خوب و بد رو برای هم به جا ميگذاريم ، تصميم گرفتم که دوباره کار وبلاگ رو شروع کنم تا هر موقع که بتونم.اگر هم از همکلاسی های گرامی کسی بخواد که تو اداره اين وبلاگ همکاری داشته باشه لطفا همينجا تو قسمت نظرات منعکس کنه.

 

با تشکر-اميدوارم بقيه اينترنی خوش بگذره