یکی از یادگارهایی که جناب آقای پزشکیان رییس اسبق دانشگاه علوم پزشکی تبریز و وزیر سابق بهداشت از خودشان به جا گذاشته اند و نمی توان با آب کوثر هم آن را شست، ممنوعیت ورود دانشجویان پزشکی پسر به بخش زنان بود.
به گفته خود ایشان، مادرشان به دلیل پایبندی به مسائل اخلاقی! به پزشک مرد مراجعه نکرده بودند و به همین دلیل با توجه به نبود پزشک زن در تشخیص بیماریشان تاخیر حاصل شده و فوت نموده بودند.در چنین وضعی اتخاذ چنین تصمیمی از سوی این فرزند صالح چندان هم دور از ذهن نمی نماید.
این تصمیم که پس از اجرا در دانشگاه علوم پزشکی تبریز، در چند دانشگاه دیگر هم جنبه اجرایی به خودش گرفته هیچگاه در سراسر کشور نتوانست به صورت گسترده و قانونی مطرح شود و در حد خودسری های برخی روسای دانشگاه باقی ماند. حتی دکتر مرندی ، وزیر اسبق بهداشت و از طراحان تفکر «طرح انطباق» نیز هیچگاه نتوانستند چنین تصمیماتی را در سطح گسترده اجرا کنند. اما.....

در دانشگاه تبریز...

در دانشگاه تبریز بخش زنان برای پسران به بخش «تخم مرغ خوری» معروف است. برنامه کاری دانشجویان پسر در این بخش (که برای پسران به ۱۵ روز تقلیل یافته است) از این قرار است:
۱-حضور یا عدم حضور در مورنینگ(زیاد هم مهم نیست)
۲-سپس صرف صبحانه بیمارستان ( که معمولا تخم مرغ است)
۳- بعد از آن اگر استاد هماهنگ شده باشد و تعداد به حد نصاب برسد و مسوول سمعی بصری هم کم کاری نکند، ممکن است کلاس نظری تشکیل شود و بعد خلاص....

چرا این طرح در تبریز راحت اجرا شد؟!

۱-دکتر پزشکیان از اوایل انقلاب نفوذ فوق العاده ای در داشگاه علوم پزشکی تبریز داشت و حتی در دوره وزارت خود نیز ، جزیی ترین مسائلی را که در دانشگاه علوم پزشکی تبریز  می گذشت تعقیب و در مورد آنها تصمیم گیری می کرد. مسائلی نظیر اتفاقات کوچکی که در نهادهایی مثل انجمن اسلامی دانشکده ها رخ می دادند نیز از تیررس نظرات و تصمیمات وزیر دور نبودند.

۲-گذشته از این دانشجویان پسر دانشگاه نیز از این طرح (البته به صورت ظاهری) سود می برند؛ در حالیکه بخش زنان بدترین و طاقت فرسا ترین بخش برای دختران است، پسران از بخش زنان با عنوانهای «هتل زنان»،«تخم مرغ خوری»،«تعطیلات نسبی» و ... یاد می کنند. طبیعی است که اکثریت دانشجویان پسر در چنین وضعی، حاضر به خراب کردن این دوره تعطیلی نیستند. ناگفته نماند که ۱۵ روز بقیه دوره یک ماهه زنان برای آقایان با یک دوره ۱۵ روزه بخش فیزیوتراپی جایگزین شده است که در هتل بودن روی بخش پوست را هم سفید کرده است.

۳-در دانشگاه علوم پزشکی تبریز تا حدودی رسم است که هر اعتراض صنفی هم حتی المقدور به مسائل سیاسی  گره زده می شود و خودتان خوب می دانید که هیچ کس دوست ندارد با چنین نشانگرهایی مارکدار شود.

این طرح تا چه حد عملی و مفید است:

عملی بودن این طرح در سراسر کشور از جنبه های مختلف زیر سوال است: اولا که مسوولین خود دانشگاه تبریز نیز از اینکه به این طرح پرداخته شود ابا دارند و در تمام کاتالوگها و کتابهایی که به معرفی دانشگاه می پردازند، نه تنها این نکته مخفی شده است، بلکه سعی در نمایش نوعی فضای باز بوده است. ضمنا با توجه به اینکه دانشگاه تبریز در نظر دارد در سالهای آینده به طور برنامه ریزی شده به پذیرش دانشجویان خارجی اقدام کند، افشای این مساله که بخش ماژوری همچون زنان در ۱۵ روز و آن هم با این وضع اسفبار ارائه می شود لطمه جدی‌ای به اعتبار دانشگاه وارد خواهد ساخت، مگر اینکه تصمیم مسوولان دانشگاه استثنا نمودن دانشجویان خارجی از قوانین شرعی باشد، چنین شرایطی از دید خود حامیان طرحِ جداسازی معنایی نخواهد داشت جز زدن چوب حراج به نوامیس مردم در بیمارستانها به قیمت جذب دلار، مگر اینکه توجیه سازان باز هم بتوانند توجیهی در خور برای استثنا نمودن خارجیان بیابند.

در ضمن بهتر است بدانیم در شرایطی که در همین تبریز ورود دانشجوی پزشکی به داخل بخش و بویژه اتاقهای زایمان منافی اخلاق تشخیص داده می شود، ورود مسوول تاسیسات، خدمه و نظافتچی های مرد به این قسمتها در هر شرایطی کاملا آزاد است. احتمالا با توجه به شان بالای پزشکان از آنها انتظار می رود بیشتر در قید آداب و اخلاقیات باشند تا افراد عادی!

*** یکی از پزشکان فارغ التحصیل دانشگاه تبریز که خانمش هم پزشک بود به تلخی از زمانی که در جایی دور افتاده مشغول گذراندن طرح بوده اند یاد می کند، آن زمان که درد زایمان خانمش شروع می شود و ماما نیز شب را به شهر برگشته بوده و اتومبیلی هم در دسترس نداشته اند. بسیار اسفبار است که پزشکی نیمه شب در خانه های مردم ده را بزند تا با ماشین آنها بتواند خانمش را به نزدیکترین قابله برساند....