در راستای اینکه ما کلی احساس با تجربه بودن کردیم و چند نفری هم از اینجور هندونه ها گذاشتن زیر بغلمون، تصمیم گرفتیم یه جورایی سریعا این تجربیاتمون رو منتقل کنیم به ملت فهیم و همیشه در صحنه جدید الاینترن.

قدم اول: خب حالا اینترن شدیم ....که چی!؟

وقتی شما اینترن می شوید کلی دلیل برای اینکه خوشحال بشوید وجود دارد:
یکی از این دلایل پاس کردن امتحان پره اینترنی است. صرف نظر از اینکه شما چقدر برای پره اینترنی زحمت کشیده و درس خوانده باشید، اصولا پاس کردن هر نوع امتحانی (حتی امتحان ....) برای هر بنی بشری بسیار فرح بخش است.
دلیل دیگر این است که هر موجود دوپایی (مثلا حتی شمپانزه) از اینکه ارشد و سال بالایی باشد یه جورایی احساس اعتماد به نفس می کند و اینترن هم سال بالایی دوره عمومی پزشکی محسوب میشود. کم پیش نمی آیند صحنه هایی که در آن یک سال بالایی به چند سال اول نگاهی می اندازد و در حالی که لبانش را به نشان اشمئزاز جمع می کند، سرش را تکان می دهد (یعنی که اه اه چقدر اینها کودک هستند) یا مثلا به بغل دستی اش می گوید: والله ما که سال اول بودیم ، این شکلی نبودیم.
دلیل دیگر این است که شما در دوره اینترنی پول  در می آورید و چه کسی است که از پول بدش بیاید؟!
تازه شما کلی در این دوره احساس مفید بودن می کنید و فکر می کنید دیگر دکتر شده اید ( حتی خیلی ها در مهر اینترنی خودشان را دکتر خطاب می کنند و بعبارتی برای خودشان نوشابه باز می کنند) و این هم یک دلیل دیگر برای حال خوشی است که ذکر آن رفت (کجا رفت؟).
علاوه بر آن حقیقت این است که در دوره استاژری(اکسترنی) معمولا کار و آموزش درست و حسابی برای دانشجو پیش بینی نشده است (البته منظورم این نیست که برای اینترن یک همچین پیش بینی شده است) و دانشجویان استاژر معمولا افراد بلاتکلیفی در صحنه بیمارستان به شمار می آیند و همین حالت باعث می شود گاها اساتید محترم و رزیدنت ها و حتی اینترنها به اکسترنها به دید افرادی دست و پا گیر نگاه کنند (با وجود اینکه خودشان زمانی استاژر یا همان اکسترن بوده اند) البته وقتی همان استاژر تبدیل به اینترن میشود اصولا تغییری در اصل برنامه ریزی آموزشی و میزان مفید بودن آن صورت نمی گیرد بلکه دانشجوی قبلی تبدیل به یک کارگر مفتی برای بیمارستان و استاد می شود و همانگونه که قبلا اعلام کرده ام کیست که از کارگر مفت خوشش نیاید.(این همین دلیل احترام نسبی برای اینترنها در مقایسه با اونترنها است)

به هر حال ما هم اینترن شدن اینترنهای جدید را کلی تبریک می گوییم و برای بازماندگان هم آرزوی تعجیل در اینترن شدن داریم....اما......امایش را بعدا بهتان می گویم.