به دنبال چاپ مطلب قبلی مان در مورد برخی اتفاقات و رفتارها در محیط بیمارستان، با خبر شدیم که متاسفانه این مطلب موجبات نارضایتی تنی چند از همکاران محترم رزیدنت را فراهم آورده است. البته همانطور که در پایان همان مطلب نیز گفته ایم، هدف ما از طرح برخی مسائل تخطئه فرد یا گروه خاصی نبوده بلکه صرفا طرح مشکلات میباشد.

 متاسفانه سیستم فعلی آموزش پزشکی بیشتر از آموزش بر درمان تاکید دارد و برنامه ریزی آن بر مبنای واگذار نمودن مسوولیت درمان بیماران بر عهده رزیدنتها و اینترن ها (بدون اینکه حمایت چندانی از نظر مسائل رفاهی و آموزشی و امکانات از آنها بشود) است. بدیهی است که در چنین سیستمی نه آموزش آن آموزش مطلوب خواهد بود و نه درمان در حد قابل قبول. در چنین وضعی ،چه اینترن و چه اکسترن و یا رزیدنت و یا اساتیدی که به رشته خود متعهدند رنج خواهند برد.

مطمئنا همکاران رزیدنت نیز از این کاستی ها آگاه و ناراضی هستند اما انتظار می رود جامعه پزشکی در تمام سطوح آن در مقابل این مسائل هماهنگ عمل کند و هیچگاه حس همکاری و احترام متقابل در اثر فشارهای کاری تبدیل به نظامی طبقاتی نشود. قبلا هم گفته بودیم که هرچه در حال حاضر بر سر جامعه پزشکی می آید ناشی از عدم همبستگی است.

در هر صورت اگر به نظر هر کدام از همکاران محترم، مطلبی از وبلاگ منطبق با واقعیات نبوده، تقاضا داریم نظرات اصلاحی خود را از ما دریغ ننمایند. مطمئنا ما خوشحال خواهیم شد تا اگر مشکلاتی در سطوح دیگر (از قبیل رزیدنتی) گریبانگیر جامعه پزشکی است آن را با ما در میان گذارید.