از کجا شروع کنم؟.... از همانجایی که باعث شد این پست را بنویسم شروع می کنم... چند روز پیش قسمتی از اوراق مربوط به امور اداری یکی از طرحهای تحقیقاتی به دستم افتاد...گذشته از این که اصولا چقدر طرحهای تحقیقاتی در کشور ما درست اجرا می شوند چیزی که برایم جالب بود این بود که در قسمت مشخصات افراد شرکت کننده در طرح نام رییس دانشگاه (که حتی از ماجرای تحقیق خبری ندارد) و رییس دانشکده (که از نام طرح خبری دارد و بس، و اقدامی در این مورد نکرده است) نیز بودند.

در این لیست برای رییس دانشگاه به خاطر اموری نظیر گروه بندی بیماران و نظارت بر طرح و چند کار دیگر  ۱۰۰ ساعت کار از قرار ساعتی ۲۴۰۰ تومان یعنی جمعا ۲۴۰هزار تومان و برای رییس دانشکده به خاطر انتخاب بیماران، تجویز درمان مورد نظر و ارزیابی بالینی و ... ۲۰۰ ساعت (ساعتی ۲۴۰۰ تومان) و جمعا ۴۸۰ هزار تومان در خواست شده بود. جالب اینجاست که برای دانشجویی که پایان نامه را انتخاب کرده و تمام امور آن را متاسفانه به تنهایی و گاه با کمک استاد راهنما (که هیچ یک از این دو نفر رییس، آن استاد راهنما نیستند) انجام داده، ۳۰۰ساعت (ساعتی ۱۰۰۰ تومان) و جمعا ۳۰۰ هزار تومان درخواست شده و جالب تر اینجا که نه تنها این دانشجو ریالی از این بابت دریافت ننموده و نخواهد نمود بلکه بسیاری از هزینه های طرح تا هزینه تایپ و تکثیر و ... را به عهده دارد.

چند سوال:
۱- رییس دانشکده و دانشگاه چه کاری برای این تحقیق انجام داده اند که جمعا حدود ۷۰۰ هزار تومان دریافت می کنند؟
جواب: تقریبا هیچ
۲-حداقل آن سیصدهزار تومانی که قرار است به این دانشجو تخصیص داده شود به جیب چه کسانی واریز گردیده است؟
جواب: کی بود ؟ کی بود؟ من نبودم
۳-چرا دانشجو مجبور است این شرایط را بپزیرد؟
جواب:چون نمره اش دست همین آقایان است
۴-آیا این روسا حداقل در جلسه دفاعیه شرکت می کنند؟
جواب: نوچ
۵-چرا؟
جواب: چون گردن مربوطه دارای قطر فراوانی می باشد.
۶-آیا همین یک مورد اینطوری شده است؟
جواب: نه خیر، هر جا که بروی همین آش است و همان کاسه (کاسه دخل آقایان)
۷-چرا تحقیق در کشور ما پیشرفت نمی کند؟
جواب: لابد چون بقیه کشورها مانع می شوند.

نکته: همین روسا را من بارها دیده ام که دم از عدالت و انسانیت و اسلامیت می زنند. همین رییس دانشگاه وقتی در جلسه معرفی خودش با اعداد و ارقام و فاکتورهای مدیریتی روبرو شد، فرمود:«من از این اصطلاحات و اداها چیزی سر در نمی آورم، برای من مهم است که کار خداپسندانه انجام شود!» آیا برای کار خداپسندانه معیاری نداریم؟ و آیا این کارها هم خداپسندانه است؟!

توصیه: آقایان اگر می خواهید بخورید و بیاشامید، لااقل این کارها را به اسم انسانیت و اسلامیت انجام ندهید. بگذارید حداقل خاطره خوش این خصال خوب برای مردم باقی بماند.

با تشکر از «آقا ماشالله!» به خاطر مطلب فوق، وبلاگ آمادگی خود را برای هرگونه توضیحی از جانب مسوولان اعلام میدارد.