يكي از بچه ها كه سربازيش افتاده تو اورژانس يكي از بيمارستانهاي نظامي ميگه: وقتي مريضها زياد باشند يا مريضي كمپليكه باشه بهشون ميگم(بالهجه بخونید):« آقا من تازه دکتر شدم، سواد درست حسابی ندارم، سربازم...اگه دلتون به حال مریضتون میسوزه، ببرینش پیش یه متخصص...» اون ادامه میده«آخه کی گفته به خاطر ۳۰ هزار تومن باید هرروز ۳۰-۴۰ تا مریض ببینم و هر ماه هم چند تا کشیک بدم؟!!....من فقط به اندازه ۳۰ هزار تومن کار میکنم!»

دو تا از بچه های ۷۷ هم افتادند طرفهای ایلام. یکیشون شانس آورده و پیام آور (به صورت پزشک خانواده) شده و اون یکی سربازه.اولی یک میلیون و دویست هزار تومن حقوق میگیره و دومی فقط همون ۳۰ هزار تومن رو. هر دو به یک اندازه کار میکنن و هر دو در یک شهرند، حتی همخونه هم هستند!!! خودتون رو بذارید جای اون ببینید چه حسی پیدا می کنید؟!

حقوق سربازی ۳۰ هزار تومنه در حالیکه اقساط بدهی دانشگاه ماهی ۳۷ هزار تومنه!!! تازه در نظر داشته باشید که حتی اون حقوق یک میلیونی هم در مقایسه با کاری که از پزشکان خانواده میکشن زیاد نیست.

حالا هی نیروی انتظامی بیاد شعار بده که «ای ملت برای فرار از سربازی تقلب نکنین» و تو تلوزیون و مجلات هم علت گریزان بودن ملت از سربازی رو بررسی کنند!!