همونطور که خدمتتون عرض کردم، طرح سهمیه بندی جنسیتی دانشگاهها یک راه حل سطحی و غیر کارشناسی برای مساله ای بود که واقعا هم مساله با اهمیتی است.

حقیقت اینه که در جامعه ما اصولا اکثر مردم (چه خانم و چه آقا) انتظار دارند که آقایون از لحاظ تحصیلات و امکان مدیریت مالی تواناتر از خانمها باشند(چه درست و چه غلط) به هر حال این وضع فرهنگی جامعه ماست و علاوه بر اون قانون هم مسوولیت اقتصادی خانواده رو بر عهده آقایون گذاشته.

از طرفی مساله سربازی برای آقایون باعث شده که هر آقایی حداکثر دو بار فرصت کنکور دادن قبل از اعزام به سربازی رو داشته باشه (تازه اگر دقیقا در ۱۸ سالگی بتونه پیش دانشگاهی رو تموم کنه) و بعد از سربازی هم معمولا نه انگیزه چندانی برای کنکور دادن هست و اگر باشه هم به خاطر فاصله ای که در تحصیلات افتاده معمولا درصد موفقیت بعد از سربازی پایین میاد.

همین محدودیت دفعات کنکور قبل از سربازی باعث شده که آقایان کم کم درصد کمتری از داوطلبان کنکور رو به خودشون اختصاص بدهند، در همین کنکور اخیر حدود ۶۰ درصد داوطلبان رو خانمها تشکیل می دادند و بالطبع درصد قبولیهای خانم هم رقمی در این حدود شد.

این مساله باعث میشه که در درازمدت درصد افراد تحصیلکرده خانم در جامعه بالاتر بره، اما این قضیه در کنار کم بودن فرصت کاری برای خانمها نسبت به آقایان و نیز مساله اقتصادی-فرهنگی که عرض کردم میتونه اثرات ناخوشایندی روی ساختار خانواده و بالا رفتن سن ازدواج یا حتی کاهش اون داشته باشه.

اما آیا راه حل این مساله محدود کردن ظرفیت پذیرش خانمهاست؟ به نظر چنین چیزی (و اصولا هر نوع محدودیت سهمیه ای) غیر عادلانه و غیرمنطقی به نظر میاد.

پیشنهاد:

به نظر میاد که بهترین روش اینه که فرصتهای برابری از نظر شرکت در آزمون کنکور برای هر دو جنس فراهم بشه. یعنی به جای اینکه ما رقابت رو به یک رقابت نابرابر تبدیل کنیم و آقایان با نمرات پایین تر رو به جای خانمها به دانشگاه بفرستیم، بهتره که برای هر دو فرصت رقابت برابری فراهم کنیم که هم رقابت عادلانه باشه و هم نتیجه اون مشکل اجتماعی ایجاد نکنه.

در حالیکه بیشتر کشورهای دنیا به سمت حرفه ای کردن ارتش ها و حذف تدریجی نظام وظیفه اجباری میرن، اتکای نیروهای مسلح ما به سربازان وظیفه هم پرخرج تره و هم فایده کمتری داره. مسوولان و اولیای امور به جای اینکه با طرح سهمیه بندی جنسیتی اوضاع روانی کنکور را آشفته تر از این که هست بکنند و باعث ایجاد حس بی اعتمادی و درجه دو بودن در خانمها بشن و به جای رقابت علمی عادلانه جنسیت رو ملاک پذیرش قرار بدن، بهتره به نحوی مشکل سربازی رو برای آقایان پشت کنکور حل کنند و به ریشه یابی علل دیگر کاهش تمایل آقایان نسبت به شرکت در کنکور بپردازند. اینطوری علاوه بر این مشکل، مساله جو روانی کاذب ایجاد شده برای کنکور هم تا حدودی قابل حل خواهد بود.

اما آیا آنها این کار را می کنند؟