با توجه به درخواستهای مکرر سینه‌چاکان پزشک سرباز عزیزمان، بنده دو سهمیه ارسالی ایشان را یکجا می‌گذارم:

۱. اینجا زبان خودش را دارد، به آدم یا شخص یا انسان می گویند«نفر» (یعنی آدم فقط به یک واحد شمارش تبدیل می شود) به غیبت می گویند «نهست» (یعنی نمی است!) یا اصطلاحاتی مثل «مرا-پشت» (یعنی مرکز آما-دگی و پشتیبا-نی تکا-وری) یا مثلا «شکالت»(بر وزن دلالت، یعنی خوش فرم بودن!) و بگیر برو تا آخر...اگر لرزه ای احساس کردید نگران نباشید، زلزله نیست، اما کانونش مزار مرحوم دهخدا است

 

۲. ما در اینجا اینقدر دارو داریم که نگو! یعنی اینقدر به پیسی خورده ایم که برای استفاده از همین داروهای محدود برای درمان، باید روی عوارض جانبی آنها هم حساب کنیم!!