تصویر سیاه کم کم به نمای درونی اتاق fade می شود. یک عدد «اینجانب» وارد اتاق میشود.پنجره باز است و پرده ها به اهتزاز در آمده اند. مارمولک کوچکی به طول حدود ۵ سانتی متر داخل پنجره اتاق به اینجانب زل زده است. من جلو می روم و به مارمولک نگاه می کنم و بالعکس(او هم به من). fade به زمینه سفید.....من در حالیکه مارمولک را در کف دستان خود گرفته ام، وسط آبهای گرم خلیج همیشه فارس!! دیکلمه می روم {دوربین حرکاتی در جهت و خلاف جهت عقربه های ساعت به دور من و مارمول میرود}

من(دیکلمه):

مارمولک!

تو که یه پا مارمولکی

بدون کارت تردد...اومدی اینجا ...پیش ما

پس بده جواب به پرسشات ما!

گروه کر که روی یک صخره وسط آب ایستاده اند آرام و اپرایی می خوانند:

مارمولک جون، تو یه پا مارمولکی

اسمتو مارمول نذاشتن الکی

پس بده جواب به مشکلات ما

ای تو قند و شکر و نبات ما!!

من:

چرا بیمه، قهر شده با دکترا

قرارداد بیمه رفت روی هوا

چرا مسوولها فکر میکنن ما پولداریم

یا اینکه مثل درخت...هواخواریم!

گروه کر:

چرا بیمه دیگه دوستم نداره

قرار تازه باهام نمیذاره

چرا دولت می فکره ما پولداریم

همه مون از سر تا پا استکباریم

من:

چرا آخه پزشک خانواده

باید مثل یه اسیر

بمونه توی کویر

با حقوق یه کارگر

بکنه با دنیا سر

گروه کر:

اسیر کوه و بیابون، دنبال یه لقمه نون

مثال برده سیاها...دور باشه از جونتون.....

در حین اجرای کلیپ، آب دریا دچار مد میشود و من زیر آب می رود!...مارمولک را که رد کف دستم است بالا میگیرم تا زیر آب نرود..............در ادامه کلیپ آهنگ تایتانیک پخش میشود