بعد از یک ماه...سلام...در این یک ماهه  به لطف اینترنت ایرانسل چندان هم دور از دور از دنیای مجازی نبوده ام. به همین بهانه بد نیست کمی بیشتر در این مورد صحبت کنیم:


اینترنت موبایلی:

متاسفانه در ایران بیشتر افراد به دلیل عدم سازگاری صفحات وب با صفحه موبایل و هزینه بالای آن از اینترنت موبایلی چندان استفاده ای نمی کنند.در استفاده از اینترنت موبایلی اگر به مسائل کوچکی توجه کنیم هم استفاده از آن لذت بخش تر میشود و هم هزینه اش کمتر.

 مثلا اکثر سایتهای معتبر خارجی (مخصوصا سایتهای خبری و دایره المعارف) ورژنی هم برای موبایل دارند که صفحات آن طوری طراحی شده اند که در حجم کم ااطلاعات بیشتری به شما ارائه می دهند و همچنین با ابعاد صفحه نمایش موبایل سازگارترند.

علاوه بر آن بهتر است در قسمت تنظیمات مربوط به وب موبایل خود, گزینه مربوط به بارگذاری تصاویر و صداها را هنگام وبگردی غیرفعال کنید.اینطوری هم صفحات خیلی سریعتر برای شما باز میشوند و هم هزینه تان کم میشود.چون ایرانسل بر خلاف اکثر اینترنتهای دایال آپ (هماهنایی که کارتش را برای کامپیوترتان می خرید) هزینه اتصال را بر اساس حجم (کیلوبایتی) محاسبه می کند.
در ضمن هر گاه که احساس کردید نیاز دارید تا تصاویر یک صفحه خاص را مشاهده کنید. میتوانید از قسمت option همان صفحه گزینه show image (یا گزینه های مشابه با توجه به برند گوشیتان) را انتخاب کنید  تا تصاویر باز شوند.

متاسفانه بیشتر سایتهای فارسی از نظر نمایش اصلا با وب موبایلی سازگار نبوده و همچنین از نظر ارسال داده (مخصوصا نوشتن متن و ارسال آن) مشکلات فراوانی دارند که باعث میشود, عطای نگاشتن فارسی در وب موبالی را به لقایش ببخشیم.

باز هم در فرصتهای بعدی سعی می کنم مطلب جامعی در مورد اینترنت موبایلی بنویسم.

روز پزشک:

به نقل از یکی از اس-ام-اس ها: روز پزشک را به به شما پزشکان عزیز و سایر مستضعفین جهان تبریک و تسلیت عرض می نماییم.

تخت جمشید:

چند روزی است که فیلمی در مورد تخت جمشید با روایت ناصر پورپیرار دست به دست در میان بچه های لاین افسری (بچه های تحصیلات لیسانس و بالاتر) میگردد.فیلم نکات تامل برانگیزی را مطرح کرده بود که بدون اینکه بخواهم متعصبانه و احساسی برخورد کنم, برخی از سخنانش با توجه به استدلالهایی که میکرد قابل بحث بودند (هرچند برخی کلی گوییهایش هم کمی عجیب و بدون دلیل به نظر می آمدند.)
فعلا نمی خواهم در این مورد اظهار نظری کنم, اما چیزی که برای من جالب بود, واکنش دوستانی بود که در اینجا (بندرعباس) فیلم را دیدند. اکثرا دوستان غیر فارس زبان (عرب و کرد و ترک و بلوچ در میانشان بودند) راحت تر با مساله کنار می آمدند و گاه بطور افراطی آن را می پذیرفتند.در مقابل کمتر کسی از دوستان فارس زبانم طاقت دیدن فیلم را انتهای آن داشتند و تقریبا اصلا به فیلم توجه نکرده و به فحاشی روی می آوردند.
اطفا اگر فیلم را دیده اید, نظر خود را بدون کاربرد الفاظ رکیک و برخورد احساسی در همین تریبون!! بیان بفرمایید.