اگر گشت مختصری در بین وبلاگها و سایتهای فارسی زده باشید حتما متوجه شده اید که یکی از اقشاری که به کیبورد و مانیتور علاقه فراوانی دارند، پزشکان هستند. در هر دسته از وبلاگ نویسان (علمی، اجتماعی، آی-تی و ...) نمونه های مثال زدنی از همکاران خوبم هستند که فکر می کنم با آنها تا حدودی آشنا هستید. (در ستون کناری وبلاگ در کادر medlogs سعی کرده ام تاجایی که میتوانم لینک این عزیزان را قرار بدهم)

طبیعتا وقتی جمعیت یک قشر خاص (در اینجا پزشکان) در یک جامعه (در اینجا وبلاگستان) به تعداد قابل توجهی برسد. حرکتهای همگرایانه و گروهی هم آغاز میشوند. تا اینجای کار خیلی خوب است. یعنی شخصا خیلی خوشحال میشوم که همکارانم بتوانند با تشکیل چنین جمع هایی، رسانه های قدرتمندی در دنیای مجازی ایجاد کنند. اما متاسفانه همانند اکثر کارهای گروهی در کشور ما، این حرکات ها هم یا دوام آنچنانی ندارند یا اکثرا بعد از مدتی به سوی مسیرهای غیرگروهی کشیده میشوند.

سال گذشته بعد از انتشار مقاله توهین آمیز روزنامه شرق، اکثر همکاران در وبلاگهایشان واکنش خوبی به این مطلب نشان دادند و همان موقع طرحهایی برای تشکیل یک جامعه رسانه ای پزشکان هم مطرح شد، اما متاسفانه صورت حقیقت به خود نگرفت.

به هر حال فعلا دوستان ما در مدلاگ و پایگاه دانشجویان پزشکی  برای گسترش چنین جمع هایی تلاش می کنند که امیدوارم در این راه موفق باشند. وقت و انرژی که این دوستان برای این کار صرف می کنند بسیار با ارزش و قابل تقدیر است. امیدوارم حاصل تلاششان از دو آفتی که عرض کردم به دور باشد.