دکتر ب ی ل ا ن  که نيازی به توصيف ندارند.

قضيه بيمارستان کودکان شده قضيه صا ايران (هر روز بهتر از ديروز)

کلاسهای آبشاری که نگو و نپرس .... تا ساعت دو و نيم آموزش می بينيم.حالا اينش خوبه ، بقيه جاها خبری از آموزش نيست.اما اينجا حداقل مثلا يه چيزهايی تو کلاسها ميگن.اما مساله اينه که اين کلاسها تا دو ونيم طول ميکشه، تا برسيم دانشگاه هم که شده ۳ و از ناهار خبری نيست. تا برسيم خوابگاه هم که شده سه و نيم، تا بخواهيم يه ناهاری هم (حتی نيمرو) درست کنيم شده ۴ ... با اين حساب ميشه شام و ناهار رو يکی کرد و کلی هم صرفه جويی ارزی و طولی کرد. باز هم بگين اينا بدن!

و اما قضيه پی گيری.... يه کتابچه هايی در اومده (خوب شد معنی کتابچه رو هم فهميديم) که بايد توش تا شماره شناسنامه جد و آباء مريض رو هم بنويسی....به قول يکی از بچه ها مريض از موقع بستری شدن تا لحظه مرگ مريض توئه و بايد همه چيزش رو بلد باشی.

فعلا اينا رو داشته باشين تا کم کم با ابعاد ديگه فاجعه آشناتون کنم.